در چهاردهم ذى الحجة الحرام سال هفتم هجرى قمرى فدک به حضرت زهراء بخشیده شد و حضرت پیامبر(صلى الله علیه وآله) در این بخشش شاهد گرفتند. قول دیگر 15 رجب است.
جبرئیل نازل شد و این آیه را آورد: «و آتِ ذَ الْقُربى حَقَه» «حق خویشاوندان را به آنان بده» پیامبر(صلى الله علیه وآله) پرسید: منظور چه کسانى هستند، و این حق کدام است؟ جبرئیل از طرف خداوند عرضه داشت: فدک را به فاطمه(علیها السلام) عطا کن. پیامبر به حضرت زهراء فرمود: «خداوند فدک را براى پدرت فتح کرد، و چون لشکر اسلام آن را فتح نکرده مخصوص من است. خداوند دستور داده آن را به تو بدهم. از سوى دیگر مهریه مادرت حضرت خدیجه(علیه السلام) بر عهده پدرت مانده و پدرت در قبال مهریه مادرت و به دستور خداوند، فدک را به تو عطا مى کند. آن را براى خود و فرزندانت بردار و مالک آن باش».
حضرت زهراء عرض کرد: تا شما زنده اید بر من و مال من صاحب اختیار هستید». پیامبر(صلى الله علیه وآله) فرمود: «ترس از آن دارم که نااهلان تصرف نکردن تو را در زمان حیاتم، بهانه اى قرار دهند و بعد از من آن را از تو منع کنند». حضرت صدیقه عرض کرد: آن گونه که صلاح مى دانید عمل کنید. پیامبر(صلى الله علیه وآله) امیرالمؤمنین(علیه السلام) را فرا خواند و فرمود: «سند فدک را به عنوان بخشوده و اعطاى پیامبر بنویس و ثبت کن». على(علیه السلام) آن را نوشت و پیامبر(صلى الله علیه وآله) و اُم ایمن شهادت دادند، سپس پیامبر(صلى الله علیه وآله) فرمود: اُم ایمن زنى از اهل بهشت است.(1)
________
1-تقویم شیعه، صفحه 304.